تبليغاتX
امیر بیان
 

آرزو ... !

 

دیدار حور و  ،  دیده مخمورم  آرزوست

 

                                        رطل گران و  ،  باده  پر زورم  آرزوست

از تنگی قفس 

                  دل تنگم  به تنگ شد

 

                                     باغ جنان و   ،     جنت پر نورم آرزوست

 

از روزگار خسته  و روزم چو نیمه شب

پرواز و پرگشودن  پر شورم   آرزوست

 

ویران سرای من    شده ویران   ز سیل اشک

 

                                           قصر برین و  خانه معمورم  آرزوست

 

تا بر کنیم  کفر غم از پیش پای  خود

یاران    پر توان    سلحشورم  آرزوست

 

زان پیش تر که   دل   بر دلبر سفر کند

هر دم 

          نظر 

                به منظر منظورم

                                        آرزوست .

 

 

+ وارد شده در  چهارشنبه سی و یکم مرداد 1386ساعت 11:55  توسط سید محمد جواد  | 
 

یه حرف قشنگ ... !

 

یک چند پشیمان شدم از رندی و مستی

 

عمریست پشیمان ز پشیمانی خویشم

 

 

+ وارد شده در  شنبه بیست و هفتم مرداد 1386ساعت 21:16  توسط سید محمد جواد  | 
 

 نگار ما ... !

 

صلی الله علیه و آله و سلم

سحر مبعث  ، کوه نور  ، غار حرا ،

منظر  منظور  ما  در آن هنگام  که او  را بر مسند تدریس نشاندند  

 

عیدتان مبارک

 

 

+ وارد شده در  جمعه نوزدهم مرداد 1386ساعت 20:28  توسط سید محمد جواد  | 

 

بیچاره عشق ... !

 

تحفه معجونی است این آدمی زاده !

و عجیب بساطی است این بساط عشق !

 

سفره که پهن کند جای خالی نمی گذارد ! همه جا را می گیرد !

اگر سفره را جمع کند ، چیزی باقی نمی گذارد ! همه چیز را می برد !!

 

می دانستم !  به تجربه نیز آموختم !

 

راست می گویند که متعلق عشق باید آسمانی باشد . پاک . مبرا .در حد اعلا !

 

عشق ، حب مفرط است حب خوبی ( جمال ، کمال ... ) جوری که جا برای غیر نمی ماند

فقط یکی را می خواهد .

و می خواهد ! جز او را نمی خواهد که ، اساسا نمی بیند !

جان می دهد برای او ! چه قابل دارد !!

 

آنرا که  حدیث عشق در دل گردد ، باید که ز تیغ عشق بسمل گردد

در خاک

           تپان تپان

                     رخ آغشته به خون ،  

                                               برخیزد و گرد سر قاتل گردد !

 

 

آنچه اینگونه خواستنی است آن چیزی است که از تمام نقص ها مبرا باشد . چون اگر  امکان نقص در او باشد روزی خواه نا خواه بروز می کند ! ( مگر معشوقه در این میان بمیرد ! ) .

 

به لرزه می افتد و فرو می ریزد و ...  بنا شد چیزی باقی نگذارد ! بگو می سوزاند ؛ بگو بر باد می دهد ؛ بگو...

چمیدونم هر تعبیری که می خوای بکار ببر حوصله ندارم بیشتر توضیح بدم خواستین فکر کنین جمله اضافی ببافین بگین !

 

فقط و فقط  معشوق آسمانی داشته باشید !

 

عجب توصیه ای !!!

 

یکی نیس بگه :  

ای بی خبر از سوخته و سوختنی    عشق آمدنی بود نه آموختنی

 

اگر می خواهید بنیادتان با عشق ! های دیگر بر باد نرود !  فقط و فقط ... .

 

جمعیت خلق را رها خواهی کرد  یعنی ز همه روی بما خواهی کرد . زوریه ! 

 

پیوند به دیگران ندامت دارد ٬ بچه جون !

                                             محکم نکن این رشته که وا خواهی کرد

 

بعد دردت میاد

 

بقیه را می توان دوست داشت ولی نمی توان عاشق شد !

 

کلمه عشق را هم  برای آن استفاده کنید . برای بقیه بکار نبرید ؛ حالا که میبرند ، ببرید ولی چیزی مضاف کنید .

این واژه حرمت دارد . ( وجز یک متعلق ندارد )

.

 

وا فریادا ز عشق وا فریادا  کارم بیکی طرفه نگار افتادا

گر داد من شکسته دادا دادا  ور نه من و عشق هر چه بادا بادا !

 

جدی نگیرین اینو صرفا از وزنش خوشم اومد . همین .  

 

 

+ وارد شده در  سه شنبه نهم مرداد 1386ساعت 20:46  توسط سید محمد جواد  | 
 

بدون شرح ... !!

 

+ وارد شده در  یکشنبه هفتم مرداد 1386ساعت 21:37  توسط سید محمد جواد  | 
 

بدون شرح ... !

 

+ وارد شده در  جمعه پنجم مرداد 1386ساعت 9:50  توسط سید محمد جواد  |