تقدیر شرّ عدمی !!!

من وسیله ای می سازم ؛ مثلا «چاقو» . تا اینجا من هنرمند و صنعتگرم، وسیله ای ساخته ام که به درد می خورد و کاری از آن برمی آید، قابل تقدیر هستم، و هیچ کس نمی گوید بد کردی !

این وسیله قابلیت هائی دارد که بخواهی یا نخواهی همراه آنست .

اگر با آن میوه ای را براحتی دو نیم کردی می گوئی آفرین عجب چیز خوبی ساخته ای . ( من آنرا تیز ساخته ام )

ولی اگر این وسیله در جائی قرار گرفت و زنگ زد و کند شد ، این کندی را من نساخته ام ! من چاقو ساخته ام و آن زمان که ساختم این بدی همراه آن نبود  و من این بدی را نساختم !

بله ، می شد که از فلز ضد زنگ بسازم که این بدی ظهور پیدا نکند ! ولی این حرف دیگری است .

پس زنگ زدن چاقو بخاطر این نیست که من آنرا زنگ زننده ساخته ام ؛ بلکه بخاطر آنست که آنرا ضد زنگ نساخته ام !

( البته می توانم دستور مصرف بدهم که این وسیله را در معرض رطوبت نگذارید و آنرا پاک نگهدارید تا زنگ نزند . اگر این دستور را ابلاغ کردم و شما عصیان کردی، تمرد کردی، و بر خلاف عمل کردی؛ نتیجه ، فعل تو است نه فعل من ! )

صانع، تبارک وتعالی، در ایجاد تک تک مخلوقات هنر نمائی کرده ، صنعتگری کرده، هر موجودی خیر و بهر کاری آفریده شده ، قابل تقدیر است ، او شر ایجاد نکرده .

مثلا آتش را آفریده ، این مخلوق قابلیت هائی دارد که خواهی نخواهی همراه آنست . اگر با آن خانه ات را گرم کردی می گوئی آفرین عجب چیز خوبی است. ( او آنرا گرم کننده آفریده )

ولی اگر این آتش دست من را سوزاند و سیاه کرد و از بین برد ، این درد و رنج من را خدا ایجاد نکرده ، خدا آتش آفرید و آن زمان که آفرید این شر همراه آن نبود ، خدا این شر را ایجاد نکرد .

بله ، می شد آتش را جوری بسازد که بدن انسان را نسوزاند ! ولی این حرف دیگری است .

پس اینکه آتش دست من را سوزاند بخاطر این نیست که خدا آنرا سوزاننده دست من ساخته ، بلکه بخاطر آنست که نسوزاننده بدن انسان نساخته است !

( اگر گفتم که آتش بدن را می سوزاند و تو عصیان کردی ، تمرد گردی ، و بر خلاف عمل کردی ؛ نتیجه ، فعل تو است نه فعل خدا ! )

حال ؛

این نفس انسانی را که خدا آفریده قابلیت دارد که با اختیار خود تعالی یابد و به لقاء خدا برسد؛

به به ! عجب چیزی آفریده ! تبارک الله !

اگر این نفس طوری شد که غرق شهوات دنیا شد و فریب لذات آنرا خورد و دنیا را اختیار کرد،( دنیا رانیز به فساد و تباهی کشید !!) و به آتش دوزخ  سوخت و از بهشت محروم  شد ؛ این شر خالق نیست !

خداوند دستور داده که با این مخلوق اینگونه رفتار کنید؛ اگر عصیان کردی، تمرد کردی، طغیان کردی، گناه کردی، نتیجه، فعل تو است نه فعل خدا !

و ما ظلمناهم و لکن کانوا انفسهم یظلمون

ما أَصابَكَ مِنْ حَسَنَة فَمِنَ اللّهِ ! وَ ما أَصابَكَ مِنْ سَيِّئَة فَمِنْ نَفْسِكَ !

بله ، میشد که انسان را طوری بسازد که فریب لذات دنیا را نخورد، ولی این حرف دیگری است .

پس مجازات انسان به آتش دوزخ بخاطر این نیست که خدا او را مختار آفریده ، بلکه بخاطر آنست که آنرا مجبور نیافریده !

تمام فقر و فساد و تبعیض و ... این عالم و زندگی خلق الله ! تو این دنیا ،اینگونه است

وَ لَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرى آمَنُوا وَ اتَّقَوْا

لَفَتَحْنا عَلَيْهِمْ بَرَكات مِنَ السَّماءِ وَ الأَرْضِ

وَ لكِنْ كَذَّبُوا فَأَخَذْناهُمْ بِما كانُوا يَكْسِبُونَ

یجورائی عیدی روز عید بود . یه شمعی زدیم زیر دیوار در حال آوار شدن ایمانمون ...تون ...م .